Pardus 23 ve 25: Debian tabanı ve sunucu geçişi
Pardus 23 Debian 12 Bookworm, Pardus 25 Debian 13 Trixie tabanını kullanır. Sunucu geçişinde yalnız çekirdek sürümüne değil, uygulama çalışma ortamlarına, veritabanlarına ve geri dönüş planına bakmak gerekir.
1. Dağıtım tabanını uygulama sürümünden ayırın
Bookworm ve Trixie, Pardus’un kullandığı Debian tabanlarıdır. Bu tabanlar farklı paket sürümleri sunar; Pardus depolarındaki güncellemeler ve özel paketler nedeniyle sisteminizdeki gerçek sürümü ölçmeniz gerekir. Debian’ın RISC-V desteği, Pardus’un RISC-V ISO sunduğu anlamına gelmez.
cat /etc/os-release
uname -r
apt policy python3 php postgresql mariadb-server apache2
2. Uygulama envanterini çıkarın
- Servis adı, paket kaynağı ve kurulu sürümü kaydedin.
- Python bağımlılıkları, PHP eklentileri ve uygulamanın desteklediği çalışma ortamını belirleyin.
- Veritabanının ana sürümünü, veri boyutunu ve yedekleme yöntemini yazın.
- Özel sürücü, e-imza, kamera ve merkezi yönetim ajanlarını listeleyin.
Pardus 25.0 sürüm notları Linux 6.12, XFCE 4.20.2 ve GNOME 48.4 gibi başlangıç bileşenlerini bildirir. Bu değerler güncellenmiş bütün sistemlerin tam paket envanteri değildir. Yeni çekirdek, belirli donanımlarda destek getirebilir; ölçüm olmadan daha hızlı açılış veya daha yüksek uygulama performansı sonucu çıkarılamaz.
3. Python ve web uygulamaları
Yeni ana Python sürümüyle eski sanal ortamı kopyalamak yerine yeni venv oluşturun. Bağımlılıkları sürümleyin ve uygulamanın testlerini çalıştırın. GIL’siz derleme gibi Python seçeneklerinin dağıtımda varsayılan olduğunu varsaymayın. PHP tarafında eklentileri, yapılandırmayı ve kaldırılmış kullanımları uygulamanızın belgeleriyle kontrol edin.
python3 --version
python3 -m venv .venv
. .venv/bin/activate
python -m pip install -r requirements.txt
requirements.txt dosyası örnektir; projenizin gerçek bağımlılık kilidini kullanın. Sistem Python paketleri için APT, uygulama ortamı için venv ayrımını koruyun.
4. Veritabanını ayrı göç edin
PostgreSQL ana sürüm değişiminde veriyi uygun dump/restore veya pg_upgrade yöntemiyle taşıyın. MariaDB için desteklenen yükseltme yolunu ve uygulama uyumunu kendi sürüm belgelerinden kontrol edin. Veri klasörünü doğrudan kopyalamak tek başına göç planı değildir.
5. Pilot ve geri dönüş
- Tam yedek alın ve geri yüklemeyi başka ortamda deneyin.
- Üretimle aynı servisleri bir pilot makinede kurun.
- İşlev, yetki, günlük ve performans ölçümlerini karşılaştırın.
- Bakım penceresi, kabul ölçütleri ve geri dönüş sorumlusunu belirleyin.
Ana sürüm geçişini yalnız sources.list içindeki kod adını değiştirerek yapmayın. Resmî Pardus yükseltme yönteminin başlangıç sürümünüzü desteklediğini doğrulayın. Göç sonrası istemci kaydı ve merkezi yönetim görevlerini de pilot listesine ekleyin.
Arayüz ve kurulum ekran örnekleri
Aşağıdaki mevcut görseller önceki arayüz/kurulum örneklerini gösterir. Sürüm farklılığı varsa komut ve ayarlar için yukarıdaki güncel açıklamayı izleyin.

Sıkça sorulan sorular
Depo adını değiştirerek yükseltebilir miyim?
Rastgele depo değişimi önerilmez. Pardus’un kullandığınız sürüme ait resmî yükseltme yöntemini ve önkoşullarını izleyin; önce tam yedek ve geri yükleme testi yapın.
Eski Python ortamımı doğrudan taşıyabilir miyim?
Sanal ortamı yeni yorumlayıcıyla yeniden oluşturun ve bağımlılıkları sürümleyerek kurun. Eski venv klasörünü kopyalamak uyumluluğu garanti etmez.
Veritabanı klasörünü kopyalamak yeterli mi?
Ana sürüm geçişlerinde veri formatı değişebilir. PostgreSQL veya MariaDB’nin kendi yükseltme ve yedekleme belgelerine göre uygulama testi yapın.
Kaynaklar ve inceleme notu
Bu sayfa 6 Ekim 2026 tarihinde anlatım, sürüm ayrımları ve kaynaklar açısından gözden geçirildi. Belge kontrolü, yeni bir fiziksel cihazda veya üretim sunucusunda uçtan uca test yapıldığı anlamına gelmez.